نگاهی گذرا به تاریخچه منطقه شب لیز ( شولیز) و سادات محمودی

نگاهی گذرا به تاریخچه منطقه 

شب لیز ( شولیز) و سادات محمودی 


 شب لیز یا شولیز ، منطقه ای از مناطق سردسیری استان کهگیلویه وبویراحمد ، در شهرستان دنا است . این منطقه در دشتی نیمه کوهستانی و گسترده جای دارد. آب وهوایش روح بخش ، سرزمینش برف گیر ودارای چشمه سارهای فراوان می باشد.


درگذشته که کوچروی و چراگاه جویی دامداران رونق بیشتری داشت ؛ شب لیز نشیمنگاه تابستانه (ییلاق ) دامداران سادات محمودی ، رضاتوفیقی و ایل تامرادی بوده و بدلیل برف گیر بودن وهوای سرد آن ،‌ افراد کمتری درفصل زمستان درآن منطقه زندگی می کردند

نامواژه" شبلیز" که نامی پهلوی ساسانی است ؛ از واژه شب و لیز گرفته شده که به معنی جایگاه شب بسربردن و یا به اصطلاح بیتوته کردن است . " لیز " به معنی "لیر" یا جایگاه و کاروانسرای کوچک است.

شبلیز بخشی از خاک ایل تامرادی و سادات محمودی است ، که در گذشته بنا به اسناد تاریخی دوران صفویه تا زندیه سرزمین ایل آغاجری ترک نژاد بوده ، که با شکست و پراکندگی این ایل ، در دست ایل تامرادی بویراحمد و سادات محمودی از بازماندگان امامزاده محمود طیار درآمد . این سادات که گروهی از آنان در دلی سادات محمودی و در کرانه های رود خرسان ، درب کلات ، موگ و جاهای دیگر نشیمن دارند ، مرکز کلانتری آنها شهرک میمند بوده است .

تاریخچه این منطقه را ، در قالب شعر زیر تقدیم به مردم شریف و بزرگان منطقه می نمایم . 

به شبلیز اگر که ، نمایی گذر

شبی را، به این دشت آری بسر 

براین دشت گسترده ، بنما نگاه   

نگر چون بهشت است ، این بومگاه 

که شبلیز نامی است ، گاه سخن  

به معنی بود، خوان سرایی کـهن

شبانگه ، براین دشت واین بارگاه

بکردند ،هر کاروانی پنـاه

گذشته بد این ،خاک آغـاجری

که بر کهگلو ، داشتند سـروری

چو آغاجری ، رفت زین سرزمین 

بگشتند محمودیان جانشین

که محمودیان نیز، زدیرین زمان 

به شبلـیزوخرسان ، بداشتند مکان

به عهد قدیم ، مرد فــرزانه ای 

امامــزاده مردی و آزاده ای

زنسل ونژاد و تبار عــلی 

که بر شیـعیان جهان، بد ولی

بنام بود محـمود و کنیت طیار 

نموده است از دشـمنانش فرار 

پناهنده گردید ، در بومـــگاه  

به درب کلات ، برگزید جایگـاه

دراین جای شد ، رهبـر اهل دین  

نمود فاش ، آئین اسلام و دیـــن

بشد دشمـــــن آگاه ، از کار او  

زآیین و گفتــــــار و رفتار او

سپاهی زهر سو،کشید برسرش 

بیاغشته بر خــون ، گل پیکرش 

زانساب محـمود کنیت طیار  

بجا مانده در بوم ، چندین هـزار 

همه عالمان و همه اهـل دین  

پراکنده صدها ، به ایران زمین 

گروهی به تهران ودراصـفهان  

گروهی به خرسان وچاهن مکان

براین پاک سادات مـردان درود  

که بردین اسلام بدند ، رهنمون 


  از دست نوشته های زنده یاد : نورمحمد مجیدی کرایی نویسنده و شاعر .

 Http://yademovarekh.persianblog.ir/post/43/

با سپاس

/ 0 نظر / 14 بازدید