یادنامه نورمحمد مجیدی کرایی مورخ ،شاعر و نویسنده

این وبلاگ ،به معرفی آثارزنده یادنورمحمدمجیدی کرایی ، مورخ ،نویسنده و شاعر،از استان کهگیلویه و بویراحمد و مباحث اجتماعی وفرهنگی می پردازد.

تاریخچه دژکوه
ساعت ٩:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٥/۱۳  کلمات کلیدی: تاریخچه دژکوه ، وبلاگ یاد مورخ ، نورمحمدمجیدی کرایی

 

تاریخچه دژکوه

 

کوهی  سر  کشیده   سوی   آسمان

به گرد اندرش چشـــــــمه هایی روان

هوایش بود نیکو و خوشــــــــــــــگوار

گل و لاله ها رویدش در بــــــــــــهار

بهرجای آن چهچهه کبک و ســـــــار

سراینده بلبل به هر شاخســــــــــار
   
درختان سرسبز انجــــــــــــــــیر و بن

به قدمت حکایت ز  دور کــــــــــــــهن

درخت بلوط برکشیــــــــــــــــــــده رده

به هر دره ای ســـــــــــــــــبز چادر زده

به دشت و به کوه جایگه ســـــــــاخته

به سبزینه برگان تن آراســـــــــــــــــته
  
بهرجای کوه و بهرجــــــــــــــای دشت

پرنده ببینی به پـــــــــــــــرواز و گشت

سر   کوه      بودست   یک      پادگان

نشسته    بهر    بارویی       دیده  بان

از   این   پادگان   نیز    باشد     نشان

بجا     ماندگانی     زهر       ساختمان

در   آغــــــاز    دژ    یا     ره      کاروان

بکندند    گـــذرگاهی    از      کوه    آن

در    آن    راه    دروازه ای    ساخـــــتند

به     دروازه    برجی       درانداخــــــتند

بکندند   رهی   سخت   چون   بیستون

که   فرهاد   فرو   مــــــاند   از    کار  آن

پله    بر    پله   سنگ    کردند  فــــرش

که  شد  مات  بیننده  زآن  کار  و نـــقش

هنوز   هست   آثار   کارش      بجــــــای

زمانش    نداند   کسی    جز      خـــدای

به  کوه  اندرون هست  تنها  ســــــه  راه

که  هر   سه   بگویندشان   کــــــوره  راه

چه  بر  کوره  راهان  نشانـــــــی تو  کس

به   دشمن   کسی   نیست  فریاد   رس

به سنگ و به تیر و به شمشــــــــیر و گرز

به  مردی  و  چالاکــــــــــی  و  زور  و  برز

به درگیری و ضربت و دســــــــت و مشت

توان   دشمـــــنان   را   در  آنجای   کشت

به   نزدیک   دژ  هســــــت   امامزاده ای

امامزاده    و    مـــــــــــرد        آزاده ای

بود   نام   آن           ناصـــــــــر  عابدان

ز  آل  علی  باشد  او  را      نشــــــان

زیارتگه   مردم   خاص   و      عـــــــام

ز  او  شد  ظهور  معجــــــزاتی    تمام

به   زیر   امامزده   باغیســت    کشت

نموداری  از    باغهای       بهشــــــت

یکی     را     بگویند    باغ      امــــــیر

بجا مانده   از   نام   بداق     امــــــــیر
   
نکو   لیموئی  هست  به  باغ انــــدرون

چه لیموی میناب و چون گامبـــــــــرون

که  شاید  از  آن  جای کردند  هــــرس

در  این  باغ  نهالش نمودند غــــــــرس

دوم   بـــــاغ   سنه   دوله   گویند   نام

گذشته    برو   ســــــــال ها    و   ایام
  
درون   دو   باغ  آب   زاید   شــــــــیرین

زلال  و  گوارا   ز        زیرزمــــــــــــــین

بدامان    کـــــوه     روستا    شد    بپا

که  از  سنـــــــگ  و  چوبش ببینی بنا

میان    بنا    آب     کـــــرده       رهی

کز  آن  آب  پیــــــــــدا شده  دره هی

به   فصل   زمســــتان   و   گاه   بهار

بزاید  بسی  چشــــمه  ز  آن رهگذار

سر   راه   توف   خیم  ببینی   رهــی

بر  آن  راه  باشد      پرستشگـــــهی

بنایست   از    دور       زرتشــــــتیان

به  پندا ر  چنین   آید   و    برگـــــمان

چو  بر  سنگ  دیوار  آن   بنگـــــــــری

گمانی  ز   دوران    پیشـــــین    بری

بدانی  بنایی  ز دوران پیــــــــــــــش

بجا  مانده ای   از  نیاکان   خــــویش

شنیدم  در  این  جای   افســـانه ای

فسانه،   نه  یک   گفت   جانانه ای

که بودست در این کوه دو نـــــوجوان

بدل  داشتند شور   و عشقی  نهان

یکی  بود  دختر ،  دگـــــــر  بد  پسر

پناهنده     در   کوهســــــار   و  کمر

پسر  کوهبان  بود  یا      کــــــــوتوال

شدش  پاره    بند  کمــــــر  یا   دوال

گرفتار  گردید  به   کوه  و   کـــــــــمر

پریشان  و   ترســـــان   شده    دُختر

به  دختر  بزد  تند  بانگــــــــــی   دراز

گرفتار  گشتم  یکی        چاره ســـاز

کمک  کن  که از کوه خواهــــــم  فتاد

چه بشنید دختر به کوه شــــد چه باد

شتابان  فرود  آمــــــــد  از  درز  کوی

بسوی   پســـــر   تند   بنمود   روی

بینداخت  از  کوه  دستــــمال    سر

کشیدش   به   بالای  آن  با  هنـــــر
   
نمود  دختر  از مرگ  او را  رهــــــــــا

بزور  و   به بازوی و حکم   خــــــدای

بخوانند  آن  جای    دستمــــال کش

بیاد   و  به   نام  زن     شـــــــیرفش

 دژکوه : کوهی است در نزدیکی سوق از شهرستان کهگیلویه 

                سراینده : زنده یاد نورمحمد مجیدی کرایی