یادنامه نورمحمد مجیدی کرایی مورخ ،شاعر و نویسنده

این وبلاگ ،به معرفی آثارزنده یادنورمحمدمجیدی کرایی ، مورخ ،نویسنده و شاعر،از استان کهگیلویه و بویراحمد و مباحث اجتماعی وفرهنگی می پردازد.

دختر ایرانی
ساعت ٤:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٥/۱٥  کلمات کلیدی: دختر ایرانی ، وبلاگ یاد مورخ ، نورمحمدمجیدی کرایی

دختر ایرانی  

 

ای دختر ایرانی، برخیز زخـــــــــــــــواب ناز   


دوران فضا باشد ،باندیشه نو پــــــــــــــرداز    


بنگر که زمان چون است ، پیشرفت ورا بنگر     


باهوش قدم بردار ، کن چشم خــــــرد را باز     


باعلم تو همدم شو ، برفن و هنـــــــر کوشا      

بنیاد جهان ما ، گـــــــردید زنو  آغــــــــــــاز   
   

اندیشه نما دختر ، در عصر دگـــــــر باشی       

پیرامن خود بنگر ،‌پنــــــــــــــــدار بده پرواز    


عصرهنر وعلــــــم است ،آموز فن و دانش       


تاریخ و زمان ها را ، آئینه عبرت ســـــــــاز  


کمتر مشــــــــــمر خود را،  از پایگه مردان      


گاه تو از این بیش است ، پنهان نبود این راز     

  
امروز مقــــــــــــــــام تو ،‌رفتست چنان بالا    


که هر راز و معمایی ، با دست تو گردد باز    


ای دخترم ای دختر ، ای گوهرم ای گوهر     


خود را مشمر کوچک، چون شیر به میدان تاز


این ملک از آن توست ، به ساز تو  هر روزش      

با دانش و علم روز ، خود را بنــــــما دمساز


کشور به تو محتاج است ، آموز تو کار و فن     


چون صبح امید آن ،  از تو بشود آغــــــــــاز     

سراینده : زنده یاد نورمحمد مجیدی کرایی


 
سالروز کوچ ابدی حسین پناهی
ساعت ٢:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٥/۱٥  کلمات کلیدی: سالروز کوچ ابدی حسین پناهی ، وبلاگ یاد مورخ ، نورمحمد مجیدی کرایی ، اثر نیک - شعری از نورمحمد مجیدی کرایی

به نام خداوند جان و خرد

 سالروز کوچ ابدی حسین پناهی

چهاردهم مرداد ،سالروز کوچ ابدی شاعر ، نویسنده و هنرمند ایران زمین ،از استان کهگیلویه و بویراحمد،  زنده یاد  حسین پناهی است. او با فکر کردن ، نوشتن ، سرودن و هنرنمایی ، یاد و خاطره خویش را جاویدان ساخت .  آری ، حسین رفت و با به جای نهادن نام و اثر نیکو - به جای سرای زرنگار - ‌خود وامثال خود را مانا ساخت  .

 یکی از مهمترین اشتراکات زنده یادان  حسین پناهی و نورمحمد مجیدی کرایی ،میراث علمی و ادبی آنان است . آنان که زندگی خود را وقف تفکر ،نوشتن و سرودن کردند . پس ،بهتر است که برای بزرگداشت زنده یاد حسین پناهی ، شعری از زنده یاد نورمحمد مجیدی کرایی با عـــــنوان :  اثر نیک  ، درمورد میراث مشترکشان تقدیم نمایم . 

با سپاس

اردوان مجیدی کرایی 

 

اثرنیک 

 

 

برخاک مزارمن نما هم گــــــــــــــــذری  


برکشته ی عشق خویشتن کن  نظری    


از خاک مزارچون منی ، گل رویـــــــــــد    


باهوش اگر، به کارکـــــــــــــــردم نگری    


از یاد رود گذشـــــــــــته و حال کسان     


جز آن که چو من ، بجای ماندش اثری  
   

آنان که معلمند واهل هنـــــــــــــــرند      


جاوید زیند چون بدارند هنــــــــــــــری   


برجای نه کاخ ماند ونه کـــــــــــوخی      


نه  از شاه و نه سردار ببینی خبری  


آیند و روند ،‌نســــــــل ها ازپی هم     


این است نظام زندگی بشــــــــری    

  
هرچندکشی رنــــج و بیندوزی مال    


آخر که تو میـــــراث، به دیگر سپری   


اما اثری اگر بمانـــــــــــــــــــــداز تو    


تا دهر بپاست ، می کند جلوگــــری  


خوش باش مجیـــــدی و ببال برکارت     


که داد خداونـــــــــــــد بزرگت هنری    

               سراینده : زنده یاد نورمحمد مجیدی کرایی

 


 
تاریخچه دژکوه
ساعت ٩:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٥/۱۳  کلمات کلیدی: تاریخچه دژکوه ، وبلاگ یاد مورخ ، نورمحمدمجیدی کرایی

 

تاریخچه دژکوه

 

کوهی  سر  کشیده   سوی   آسمان

به گرد اندرش چشـــــــمه هایی روان

هوایش بود نیکو و خوشــــــــــــــگوار

گل و لاله ها رویدش در بــــــــــــهار

بهرجای آن چهچهه کبک و ســـــــار

سراینده بلبل به هر شاخســــــــــار
   
درختان سرسبز انجــــــــــــــــیر و بن

به قدمت حکایت ز  دور کــــــــــــــهن

درخت بلوط برکشیــــــــــــــــــــده رده

به هر دره ای ســـــــــــــــــبز چادر زده

به دشت و به کوه جایگه ســـــــــاخته

به سبزینه برگان تن آراســـــــــــــــــته
  
بهرجای کوه و بهرجــــــــــــــای دشت

پرنده ببینی به پـــــــــــــــرواز و گشت

سر   کوه      بودست   یک      پادگان

نشسته    بهر    بارویی       دیده  بان

از   این   پادگان   نیز    باشد     نشان

بجا     ماندگانی     زهر       ساختمان

در   آغــــــاز    دژ    یا     ره      کاروان

بکندند    گـــذرگاهی    از      کوه    آن

در    آن    راه    دروازه ای    ساخـــــتند

به     دروازه    برجی       درانداخــــــتند

بکندند   رهی   سخت   چون   بیستون

که   فرهاد   فرو   مــــــاند   از    کار  آن

پله    بر    پله   سنگ    کردند  فــــرش

که  شد  مات  بیننده  زآن  کار  و نـــقش

هنوز   هست   آثار   کارش      بجــــــای

زمانش    نداند   کسی    جز      خـــدای

به  کوه  اندرون هست  تنها  ســــــه  راه

که  هر   سه   بگویندشان   کــــــوره  راه

چه  بر  کوره  راهان  نشانـــــــی تو  کس

به   دشمن   کسی   نیست  فریاد   رس

به سنگ و به تیر و به شمشــــــــیر و گرز

به  مردی  و  چالاکــــــــــی  و  زور  و  برز

به درگیری و ضربت و دســــــــت و مشت

توان   دشمـــــنان   را   در  آنجای   کشت

به   نزدیک   دژ  هســــــت   امامزاده ای

امامزاده    و    مـــــــــــرد        آزاده ای

بود   نام   آن           ناصـــــــــر  عابدان

ز  آل  علی  باشد  او  را      نشــــــان

زیارتگه   مردم   خاص   و      عـــــــام

ز  او  شد  ظهور  معجــــــزاتی    تمام

به   زیر   امامزده   باغیســت    کشت

نموداری  از    باغهای       بهشــــــت

یکی     را     بگویند    باغ      امــــــیر

بجا مانده   از   نام   بداق     امــــــــیر
   
نکو   لیموئی  هست  به  باغ انــــدرون

چه لیموی میناب و چون گامبـــــــــرون

که  شاید  از  آن  جای کردند  هــــرس

در  این  باغ  نهالش نمودند غــــــــرس

دوم   بـــــاغ   سنه   دوله   گویند   نام

گذشته    برو   ســــــــال ها    و   ایام
  
درون   دو   باغ  آب   زاید   شــــــــیرین

زلال  و  گوارا   ز        زیرزمــــــــــــــین

بدامان    کـــــوه     روستا    شد    بپا

که  از  سنـــــــگ  و  چوبش ببینی بنا

میان    بنا    آب     کـــــرده       رهی

کز  آن  آب  پیــــــــــدا شده  دره هی

به   فصل   زمســــتان   و   گاه   بهار

بزاید  بسی  چشــــمه  ز  آن رهگذار

سر   راه   توف   خیم  ببینی   رهــی

بر  آن  راه  باشد      پرستشگـــــهی

بنایست   از    دور       زرتشــــــتیان

به  پندا ر  چنین   آید   و    برگـــــمان

چو  بر  سنگ  دیوار  آن   بنگـــــــــری

گمانی  ز   دوران    پیشـــــین    بری

بدانی  بنایی  ز دوران پیــــــــــــــش

بجا  مانده ای   از  نیاکان   خــــویش

شنیدم  در  این  جای   افســـانه ای

فسانه،   نه  یک   گفت   جانانه ای

که بودست در این کوه دو نـــــوجوان

بدل  داشتند شور   و عشقی  نهان

یکی  بود  دختر ،  دگـــــــر  بد  پسر

پناهنده     در   کوهســــــار   و  کمر

پسر  کوهبان  بود  یا      کــــــــوتوال

شدش  پاره    بند  کمــــــر  یا   دوال

گرفتار  گردید  به   کوه  و   کـــــــــمر

پریشان  و   ترســـــان   شده    دُختر

به  دختر  بزد  تند  بانگــــــــــی   دراز

گرفتار  گشتم  یکی        چاره ســـاز

کمک  کن  که از کوه خواهــــــم  فتاد

چه بشنید دختر به کوه شــــد چه باد

شتابان  فرود  آمــــــــد  از  درز  کوی

بسوی   پســـــر   تند   بنمود   روی

بینداخت  از  کوه  دستــــمال    سر

کشیدش   به   بالای  آن  با  هنـــــر
   
نمود  دختر  از مرگ  او را  رهــــــــــا

بزور  و   به بازوی و حکم   خــــــدای

بخوانند  آن  جای    دستمــــال کش

بیاد   و  به   نام  زن     شـــــــیرفش

 دژکوه : کوهی است در نزدیکی سوق از شهرستان کهگیلویه 

                سراینده : زنده یاد نورمحمد مجیدی کرایی


 
ایل سرفراز
ساعت ٧:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٥/۱۳  کلمات کلیدی: ایل سرفراز ، وبلاگ یادمورخ ، محمدرضا کرایی

 ایل سرفراز 

ای کرایی ای همیشــــه ماندگار

ایل من  ،ای ایل دائم بـــــــرقرار

یادگار کوروش آن مــــــــــرد دلیر

سبز باش و تا ابد هـــــــرگز نمیر

پرچم ایلم همـــــــــــیشه بر فراز

ایل من ایل همیشه ســــــــرفراز

چون دماوند و دنا نامت بلنــــــــــد

پایدار و استــــــــــــــــوار و سربلند

ما که از نســـــــــــــــــل و تبار آریا

کوروشی باشیم دلیـــــــر و بی ریا

کوروش و کورای و کرایی یکی ست

رمز پیروزی ایلم همـــــــــدلی ست

با توکل بر خدا ، ایلـــــــــــم به پیش

دست در دست هم و همدل به پیش

این نه اغراق است و نیــــرنگ و ریا

ادعایی است از سر عشــق و صفا

ایل من باشد همــــــــه جان و تنم

جان من باشد فدای میــــــــــــهنم

 

سراینده : محمدرضا کرایی از بهبهان

با تشکر فراوان از جناب آقای محمدرضا کرایی از بهبهان

 


 
مرثیه در مدح زنده یاد کربلایی نورمحمد مجیدی کرائی
ساعت ٧:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٥/۱۳  کلمات کلیدی: مرثیه در مدح زنده یاد کربلایی نورمحمد مجیدی کرائی ، وبلاگ یاد مورخ ، آقای عبیدکرائی از زاهدان

مرثیه در مدح زنده یاد کربلایی نورمحمد مجیدی کرائی
از استان سیستان و بلوچستان.

تقدیم به خانواده ی محترم آن مرحوم و ایل باستانی کرائی و تمام هم میهنان عزیز و گرامی

1-خدایا تویی باقی و جاودان/نماند هیچ کس اندر جـــــــــــهان.
2-تویی خالق مرگ و هم زندگی/ندارد هیچ کس پاینــــــــدگی.
3-بود مرگ بر آدمی چون سفر/که با مرگ رود در جــــهانی دگر.
4-مجیدی آن مرد علم و هنر/سفر کرد از نزد ما آن گوهـــــــــــر.
5-ای استاد دانشور و مهربان/ز فقدان تو کرده ایــــــــــم ما زیان.
6-بسی رنج بردی ای گنج ما/بود روح تو شــــــــــــــــاد ای باوفا.
7-به هر شهرو استان ایران زمین/نمودید تحقیق ایل،ای امیــــــن.
8-تو بهره شناسایی این ایل/بسی رنج بردی از هـــــــــــــر قبیل.
9-نوشتی کتاب و گذاشتی اثر/بود روح تو شاد ای پرهنــــــــــــــر.
10-سفرها نمودی و تحقیق بسی/نداشتیم در ایل چون تو کسی.
11-نمودی دعوت در بهبهان/سردار سید محمد را از زاهـــــــــدان.
12-به هم وصل نمودید این ایل را/بدادید رونق فامیــــــــــــــــل را.
13-محقق،مورخ،در ایران زمین/مجیدی ما بود آن خوش جبــــــــین.
14-بنازم به ایران که اون چون تو زاد/کجا می روی ای عزیز تو ز یاد.
15-کرائی و کهرازهی وصل شد/تو گشتی سبب رونق نسل شد.
16-سردار سیدمحمد از زاهدان/کمر بست و آمد در بهبـــــــــــهان.
17-پذیرفت آن دعوت ایل را/نشان داد مجیـــــــــــــــــدی فامیل را.
18-مجیدی و سردار کهرازهی/نمودند ایل را سامانــــــــــــــدهی.
19-مجیدی با دانش و نکته گو/فراتر ز ایلش نـــــــــــــظر داشت او.
20-به چندین سفر آمد او زاهدان/خردمند و با دانـــــش و نکته دان.
21-چه زیبا نمود جمع او ایل را/گسست او هر قیدو زنجــــــــــیر را‌.
22-تو ای نورمحمد مجیدی ما/چه الگوی زیبایی بر ایـــــــــــــــل ما.
23-روحت شاد ای مرد نیکو سرشت/خدایا نگهدار نهالی که کشت.
24-نمیرد مرد علم و هنر/چو ماند از پی او کتاب و اثــــــــــــــــــــــر.

25-عبید کرائی از زاهدان/بگفت این مرثیه در وصـــــــــــــــــــف آن.

 

با تشکر فراوان از جناب آقای عبیدکرائی از زاهدان

شادباشید و بتابید چو مهتاب عبیدم !

 


 
درباره ما
ساعت ٧:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/٤/٢٦  کلمات کلیدی: نورمحمدمجیدی کرایی ، نورمحمد مجیدی کرایی شاعر و نویسنده

 به نام خداوند جان و خرد             کزین برتر اندیشه برنگذرد

سلام .  

 زنده یاد نورمحمد مجیدی کرایی مورخ ،نویسنده و شاعری از ایران زمین می باشد. شناخت افکار،عقاید و معرفی شخصیت و آثاروی مهمترین هدف این وبلاگ است. امیدوارم باتوکل به ایزدپاک و همکاری فرهنگ دوستان ،فرهیختگان و همه خوانندگان ،بتوانم در راستای این هدف مهم گام برداشته و ذره ای از وظایف خود را ،برای زنده نگه داشتن یاد و افکارش انجام دهم .خواهشمــــــــند است درصورت داشتن عکـــــــــــــس یا فیـــــــــــلم کوتاه(کلیپ ویدیویی) از زنده یاد ،که قابلیت درج در این فضا را داشته باشد ،به ایمیل ArdMaj@Gmail.com ارسال نمایید.   

 خدایا چنان کن سرانجام کار               توخشنود باشی ومارستگار 

 

              اردوان مجیدی کرایی               

 

هفدهم تیرماه یکهزاروسیصدونود چهارخورشیدی

 


 
تصویری از پژوهشگر نورمحمد مجیدی کرایی مورخ ،نویسنده و شاعر سفرکرده !
ساعت ۸:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/٤/٢٥  کلمات کلیدی: تصویری از پژوهشگر نورمحمد مجیدی کرایی ، تصویر نورمحمدمجیدی کرایی


 
همنشین قلم
ساعت ٦:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱٢/۱٠  کلمات کلیدی: همنشین قلم ، سمیرا احمدی ، یادمان نورمحمد مجیدی کرایی

 سروده خانم سمیرا احمدی با عنوان " همنشین قلم"،

در یادمان زنده یاد نورمحمد مجیدی کرایی

( نویسنده و شاعراز استان کهگیلویه و بویراحمد )

 

 تو مرد صفحات تاریخی

برگ به برگ

تمام ورق پاره های گلوله خورده تاریخ

با تو همراهند

با نگاهت

هدفت

فکرت

از کهگیلویه و بویر احمد

تا  خوزستان و ممسنی

همه وام دار مغز متفکر تواَند

استاد

"ابر زنان ایران" ناله کنان

به سوی خاکت روانه اند

اثری

ردپایی

نوایی

همه ، در جست و جوی جنبشی جدید از شمااند

"مردم و سرزمین کهگیلویه و بویر احمد"

یاد گذشتگانشان را

 با پینه های دستت

شماره می کنند

ادبیات

به عشق واج اول اسمتان

سربلند کرده است

و تاریخ

در سوگ نبودنتان

 "علما و شعرا" را فریاد می زند

"نظام سنتی ایلات"

محکوم به "یادِ" توست

که اگر نبودی

"تاریخ ایل کرائی"

متولد نشده ،  فراموش  می شد !

"شاپور خوره  "

"سرزمین شاپور" 

اینک

این جا

مبهوت نبودن استادی چون توست

و زندگی هر روز جوانه می زند

از خاک

از خاک مزار تو

"واژگان لری"

   نالان

در ایستگاه چاپ منتظرند

 بی خبرند

که استاد

شب هایی دور

با قطار مرگ رفته است !

"آذرخش عشق در فرهنگ داستان سرایان ایران"

هنگام نبودنت

  یک آسمان عشق

کم می آورد

"آثار باستانی و اسلامی شیراز"

 پس از رفتنت

با عطر بهار نارنج

خاطره بازی می کنند

"ایلات جانکی بختیاری"

و" سی سخت " و  "بلادشاپور"

 چاپ نشده ، چشم به راه مانده اند

استاد

نوشته هایت ، بی تو

به چاپ شدن

تن نمی دهند

دنا

در سوگ جان گدازت ، مو سپید کرده

وزش باد 

و لرزش دنا

شگفتا

دنا

در نبودنت

کوه بودنش را از یاد برده!

"جغرافیای کهگیلویه و بویر احمد"

با وسعت اندکش

برای ستودنت کوچک است

نگاه کن

یک "ایران"

تو را می ستاید

نیستی

ولی به حد بودن

احساس می شوی

قلب ادبیات به دستانت گره خورده

که از بدو پروازت

در لیست پیوند عضو

منتظر ایستاده

استاد

کدام آرزویت شکوفه نزد که این چنین

بر سر کودکانِ اشعارت

مُهر "ناشکفته ها " کوبیدی ؟

"اورنگ باختگان تاریخ ایران"

یادشان را

وام دار تو اند

  هم تبار لرت

کریم خان زند

عمری ، تاج به سر

و تو

عمری ، قلم به دست

کدام یک ستودنی ترند ؟

تاج در هم شکسته 

یا قلم جاودان مردی چون  تو؟

بلند شو

 قوم لر تو را می خواند

از کهگیلویه و بویراحمد 

 تا چهار محال و بختیاری

وفارس و ممسنی

 حتی،  سیستان و بلوچستان

و کشورت ، ایران

خاکت سردی نیاورده

که جاده ها

برای بازگشتت

پی در پی ، پلکشان می پرد

بیا

جوانه بزن

اهالی تاریخ و ادب

به سان کودکی

بهانه گیر تواَند

نورمحمد مجیدیِ کرائی

زنده ای

و در گور

می نویسی

عادت  پنجاه ساله را

یک شبه

یک ماهه

یک ساله

نمی توان رها کرد

قلم می زنی

بی قلم

با دل

سر به زیر

ایران به قدر  پنج دهه

مدیون پلک های نخوابیده ی توست

مزارت

بی نشانه ای از احترام به  تلاشت

یتیم مانده

و سمیرا

همچنان شرمسار

در انتظار ساخت آرامگاهت

تقویم را

ورق می زند ! 

استاد

دفتر زندگی

نامت را خط نزده

به گمانم

اندیشه و قلم را

با مرگ

نمی توان خط زد !




 
← صفحه بعد